امروز اعلام شد که مقامات دولت اسرائیل و از آن جمله شیمون پرز، طرح پیشنهادی صلح که در نشست روز چهارشنبه کشورهای عضو اتحادیه عرب اعلام شده بود را، "رد" کرده اند. در این طرح پیشنهادی چند ماده وجود دارد که توافق بر سر آنها میتواند مبنای راه حلی برای حل معضل فلسطین باشد. از جمله بندهای این طرح: " برقراری روابط کامل دیپلوماتیک با اسرائیل است فقط مشروط به اینکه نیروهای اسرائیل از تمام سرزمینهائی که در سال ۱۹۶۷ به اشغال خود درآورده است، عقب نشینی کنند".
این طرح چون مفاد قرار داد اسلو، با بهانه گیریها و سنگ اندازیهای مقامات دولت اسرائیل روبرو شده است. شیمون پرز، در رد این طرح گفته است: "نمیشود پیشنهادی را روی میز آورد و دیکته کرد با آن همانطور که هست توافق کنید"! معلوم است که دولت اسرائیل، بهانه های قبلی خود را از دست داده است. چرا که اگر بحث برسمیت شناسی دولت اسرائیل و برقراری روابط دیپلوماتیک با آن همواره یک پیش شرط این دولت بوده است، این بهانه و توجیه سرباز زدن از حل مساله فلسطین، دیگر بی معنی شده است. مساله اصلی و گیر اساسی قضیه، بنابراین، همان پافشاری و اصرار دولت اسرائیل برای منضم کردن سرزمینهای اشغالی است که از سال ۱۹۶۷، با قلدری و زورگوئی و باجگیری و شانتاژ، به عنوان امتداد قلمرو حاکمیت اسرائیل، به جزئی از سیاست رسمی، در تمامی دولتهای راست افراطی و "چپ" بورژوازی اسرائیل تبدیل شده است.
ادامه مطلبنوشته شده توسط ایرج فرزاد
در 18:34 |
لینک ثابت
•
