تبليغاتX
ایرج فرزاد

چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386

وحشت از آرمانهای بزرگ

دوست گرامی ام، هاشم رضائی، در نوشته ای با عنوان: "کومه له سراسری بود یا محلی؟" با یک تیر دو نشان زده است. از طرفی خواسته است در جدل درونی کومه له، در کنار مدافعین "ضرورت فعالیت تحت نام کومه له" ( ساعد وطندوست، مینه حسامی، جعفر امین زاده و...) قرار گیرد و سمبه رویگردانی از کمونیسم و علیه سنگینی وزن کمونیسم  و فعالیت سیاسی در مقیاس "سراسری" و غیر کردی را پر زورتر کند. خواسته است نشان بدهد که اصلا تمام اعتبار و نفوذ اجتماعی کومه له این بوده است که غلظت کردی اش تمام هویت سیاسی اش را تشکیل میداده است. و در این کردایه تی هم نه شهر که رو به روستا داشته است. خواسته است نشان بدهد که هر اندازه کومه له خود را به سیمای کردی، و نه حتی کردستانی آراسته کند، به همان میزان محبوب تر، اصیل تر و اوریژینال تر است. در پشت هیاهوی کمپین و  مناسک برائت از  نام حزب کمونیست، تلاشی برای چفت کردن تاریخ کومه له با ارتجاعی ترین سکتهای عهد عتیق چون کومه له ژ . ک لانه کرده است. و هاشم رضائی به نظر من صاف و ساده تر و بدون اینکه خود را با غامض گوئیهای جمع "ضرورتی" ها مشغول کند، این تصویر را  با یک تاریخ سازی و یک هویت "تاریخی" برای کومه له ارائه داده است. هاشم رضائی مکنونات قلبی ضرورتی ها را صریح تر از خود آنان بیان کرده است. یک دلیل میتواند این باشد که ضرورتی ها میخواهند فعلا در صفوف کومه له، با مبهم گوئی و منفی بافی و پوچیسم و خواندن آیه یاس و دلسردی، به کندن نیرو ادامه بدهند. هاشم رضائی بیرون از دایره این حسابگریها است و در این محاسبات بقالانه شریک نیست. به همین دلیل در بیان نظرات و اعتقادات واقعی کنونی خود صادق تر است. در هر حال در رابطه با تاریخ و پیشینه اصالت و فلسفه جاذبه کلمه "کومه له"، به روایت و تعبیر و تفسیر هاشم رضائی توجه کنید:


ادامه مطلب
نوشته شده توسط ایرج فرزاد در 4:39 |  لینک ثابت   • 

شنبه یکم اردیبهشت 1386

درسهای انتخابات ریاست جمهوری فرانسه

صف بندی و آرایش میزان رای چهار کاندید ریاست جمهوری در فرانسه، اگر چه به شیوه ای معکوس و وراونه، سر نخی از جدال طبقات و اقشار و لایه های اجتماعی را بدست میدهند. قبل از اینکه به ارزیابی از نمونه های موسسات آمارگیری بپردازم، اشاره به سیستم انتخاباتی، قوانین و مقررات آن در فرانسه را لازم میدانم. چرا که این پیش فرضها و مقدمات اجباری برای دادن مقبولیت قانونی به انتخابات و حق رای و حدود و ثغور دخالت شهروند در مقدرات سیاسی بر مبنای اصول جاودانه و اساطیری "دمکراسی"، خود نشان دهنده حاشیه ای کردن حق دخالت مستقیم رای و اراده شهروندان است.

 

در اولین مرحله و به منظور اینکه کاندیدهای ریاست جمهوری اساسا از ملزومات "قانونی" برخوردار باشند، هر رابطه مستقیم  با رای و نظر شهروندان از معادله حذف است. این کاندیدها فقط کافی است که در میان حداقل تعداد ۵۰۰  نفر از شهردارانی که فی الحال موجودند، "صلاحیت" خود را بدست آورده باشند. مرحله بعدی این است که پس از عبور از این فیلتر دمکراسی، لیست کاندیدها باید در دادگاهی که طبق قانون اساسی به این صلاحیت، مهر "قانونی" میکوبد، مورد تایید قرار بگیرند. و این را مقایسه کنید با جمعیت فرانسه و ترکیب سنی آن.
ادامه مطلب
نوشته شده توسط ایرج فرزاد در 18:41 |  لینک ثابت   •