۱. کمونیسم در بستر اصلی خود، همواره بخش لایتجزائی از جنبش طبقه کارگر علیه سیستم بردگی مزدی؛ و حزب و تشکل کمونیستی، بخشی از سازمانیابی آن بخش از جنبش کارگری بوده است که خود را کمونیست نامیده است. تقاضا برای "مانیفست کمونیست" با هر صنعتی شدن و کارگری شدن مناطق و شهرها  تناسب و رابطه مستقیمی داشته است. انترناسیونال کمونیستی به تناوب انترناسیونال کارگری هم نامیده می شد. کمونیسم علم و دکترین شرایط رهائی طبقه کارگر و جنبش مبارزه ضد سرمایه داری این طبقه است. در عین حال طبقه کارگر نمیتواند خود را رها سازد مگر اینکه همراه با خود تمام جامعه را از کلیه مصائب جامعه طبقاتی و بردگی مزدی آزاد و رها کند. از این نظر فلسفه وجودی جنبش کمونیستی رجوع به انسان و آزادی و رهائی انسان است. مارکسیسم تئوری جنبش کمونیستی و مانیفست کمونیست، تزهای فوئرباخ، کاپیتال و ایدئولوژی آلمانی، یک دنیای بهتر و مبانی سازمانی و تئوریک و جهت گیری تاکتیکهای سیاسی کمونیسم کارگری، اهرم و سلاح این کمونیسم اند.

برای شنیدن این گفتگو لینک زیر را کلیک کنید:

http://www.iraj-farzad.com/IrajFarzad-87-7.mp3