چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388
کوتاه، به صالح سرداری
۱. برای من قابل انتظار بود که نوشته "بازخوانی ۱۳ آذر" این عکس العمل متین و بانزاکت و خالی از "کینه و بغض" را در دوایر شما بوجود آورد. و شما که خود لابد در جریان تمام شیرین کاریهائی هستید که رهبری حزب شما و "کمیته داخل" در این ماجرا از خود بیادگار گذاشت، نمی بایست چنین ظاهر میشدید. مسئولیت درز کردن نامه داخلی برهان دیوارگر در وبلاگ وزارت اطلاعات هم بر عهده ماست؟ انسان، مگر مثل زاهدان خانه زاد بارگاههای مذهبی و سکتهای شبه مذهبی، نمیتواند همیشه با ریا و شخصیت دوگانه زندگی کند. وقتی شما ارزیابی من را از ۱۳ آذر سال ۸۶ با گزارشات رهبری حزبتان و عملکرد رهبری و کمیته داخل در این رابطه مقایسه میکنید، باید نسبت به تشخیص یکی از "رفتگان دو سال قبل" ، قدری تعمق میکردید. همان چیزی را بگوئید که در ارزیابی خود شما و آنجا که حضور در جمع مجبور به خودسانسوریتان نمیکند، با خود میگوئید. به احساس واقعی تان در رابطه با رفتار غیر مسئولانه رهبری ات نسبت به حرکت ۱۳ آذر، داب و افراد آن وفادار بمانید. خو گرفتن به زندگی در ریا، و شیزوفرنی سیاسی، جالب نیست. در متن زندگی، حتی مذهبی ترین و عابدترین آدمها، بارها و بارها احکام و مشیت الهی را نقض میکنند. چه جای اینکه ناسلامتی شما خودتان را چپ، مدرن و تحصیلکرده و ساکن اروپا میدانید.
ادامه مطلب

